ดาวตกกรีดแก้มฟ้า

ฉันพลัดตก ลงในเธออย่างเศร้าเศร้า ขณะแดดลังเลใจจะจากฟ้า

ใจเปลือย มิปรารถนาเยี่ยงใจสามัญ เงาจันทร์สะท้อนน้ำ จันทร์ไม่เปียก น้ำไม่กระเพื่อม เปลือยใจ * บรรทัดที่ 4-5 ของโงเด็น

ทะเลหอม พระจันทร์หวาน เมฆกลายเป็นขนมถ้วยฟู ลอยอยู่เต็มฟ้า ยามดึก

ขอบคุณเต็มฟ้าความมืด เธอที่แสนดี ด้วย,ดวงจันทร์คิดถึงครึ่งดวง งามล้ำ ใต้แสงนวล นิ่งละเมอ กลิ่นหอมท้องฟ้า,และ อีกครึ่งสายลมในความมืด คือรอยจูบดวงดาวสีน้ำเงิน ชื่นชมรักยามพร่ำ โอหนอ ชื่นฉ่ำความมืดกระไร เธอที่แสนดี

ตัวฉันมีดาวหาง ซึ่งเต็มไปด้วยฝุ่นผง และยิ่งทบทวีขึ้นทุกวี่วัน รบกวน ความสุขสงบโดยรื่นเริง

โอ้โลก ทนทุกข์ทุนนิยม จมลงในห้วงอวกาศ

ความคลางแคลงใจเล็กเล็ก คือเข็มแหลมคม ซึ่งทำให้ปวดร้าวใจใหญ่หลวง