ดาวตกกรีดแก้มฟ้า

ทุ่งวอเตอร์ชิพ  ริชาร์ด  อดัมส์   เขียน สุดจิต  ภิญโญยิ่ง   แปล               “ ท้องฟ้ายามเย็นในเดือนพฤษภาคม มีเมฆสีแดงฉานลอยอยู่เต็ม และยังมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาโพล้เพล้ ลาดเนินแห้งๆมีกระต่ายนั่งอยู่เป็นหย่อมๆ - - บางตัวกำลังเล็มหญ้าบางๆที่ขึ้นอยู่ข้างโพรงที่อยู่ของตน  บางตัวก็ออกไปห่างฝูง  เพื่อเสาะหาดอกแดนดิไลอ้อนหรือดอกคาวสลิฟที่ตัวอื่นๆอาจมองให้เห็น ”   ยังพอมองเห็น              นี่คือภาพธรรมชาติชนบทสวยมาก  ฉันนึกถึงภาพใน ส.ค.ส. สุขสดชื่นสมหวังปีใหม่  ภาพทุ่งหญ้า นกบิน ลำธาร ภูเขา  และดอกไม้หลากสีสัน               ทุ่งวอเตอร์ชิพ   เรื่องราวชวนติดตามของฝูงกระต่าย  เขียนโดย  ริชาร์ด  อดัมส์ ,  สุดจิต  ภิญโญยิ่ง  แปล          “ สีหน้าของเขา  เป็นสีหน้าของคนที่เดินทางม...

                “เพราะปราชญ์ผู้มีความรู้ย่อมใช้เวลาของตนในเรื่องหนังสือ  มิใช่ใช้เวลาในการนอนแลการขี้เกียจอย่างคนโง่”                     นี่คือคำพูดของเวตาลที่พูดกับพระวิกรมาทิตย์  หนังสือนิทานเวตาลมีมานานแล้วกว่า  2500  ปี เทียบได้ใกล้เคียงกับเวลาที่พุทธศาสนา กำเนิด  สิ่งใดก็ตามที่ยังข้ามฝ่าเวลามาได้อย่างสมบูรณ์จนถึงปัจจุบัน  สิ่งนั้นย่อมไม่ธรรมดา  ต้องมีความดีมากเป็นพิเศษ   และยืนยันว่าการอ่านยังมีความสำคัญมากต่อสังคมมนุษย์     โดยเฉพาะการอ่านหนังสือที่ช่วยให้เราเกิดปัญญา              นิทานเวตาล เล่มที่ฉันหยิบมาอ่านเป็นฉบับพิมพ์ครั้งที่  ๒  พ.ศ. ๒๕๕๑  โดยแพรวสำนักพิมพ์   ฉันนึกขอบคุณสำนักพิมพ์นี้อยู่เสมอที่ตั้งใจเลือกพิมพ์หนังสือดี  ที่อาจจะขายไม่ได้ดีในสังคมที่การอ่านหนังสือดีไม่ได้รั...

ความจริง คือ ความทุกข์ งมว่ายตามสายลมยวนยั่ว ไล่ล่าความอิ่มเอมใจ ซึ่งอ่อนไหวและ 'เป็นอื่นได้' มีสายหมอกคล้ายจับไว้แล้วร่วงจา งจาก ตลอดวันเดือนปีเจ้าเล่ห์ ได้ยินเสียงพึมพำหลงใหล กับตัวตนยังคลุกเคล้าทุกข์โศก"

ความจริงคือความทุกข์ ยังงมว่ายสายลมรวนเร ไขว่คว้าความอิ่มเอมใจ ในสายหมอกซึ่งจับไว้แล้วจางร่วง ตลอดวันเดือนปีเจ้าเล่ห์ ได้ยินเสียงพึมพำ และยังพิรี้พิไรทรมาน ภาพ flickr

เมื่อเธอจากไป ความตายทิ้งปีกอ่อนไหว ไว้กลางดวงใจฉัน โอ้ปีกที่บอบบาง อ่อนแอ ฉันยังตกอยู่ในห้วงมหาสมุทรอาลัย ท้องฟ้าความคิดถึง ซึ่ง มิเคยสว่าง เต็มไปด้วยดวงดาวโศกเศร้า ดารดาษ ในค่ำคืนจันทร์เสี้ยว ทอแสง ร้ า ง ขาวซีด เวิ้งไกลเพียงใด ก็ไม่อาจฝ่าข้ามความมืดไปได้

ความอ่อนน้อม ฉันพยายามโน้มใจลงสู่ - - - ความนุ่มนวลเปี่ยมปริ่ม เพื่อหนีจากความกระด้าง ความไม่พึงใจ ความก้าวร้าว ความเหยียดหยาม น้อมใจลงสู่ เบื้องหน้าขณะอารมณ์เหล่านั้น ทว่าตรงบ่อลึกแห่งความอ่อนน้อม อนิจจา 'ฉัน'ยังเกี่ยวติดอยู่ตรงขอบบ่อ

ภูมิศาสตร์ความหลัง ทุกเส้นทางเป็นของเธอ ณ ที่ซึ่งภูมิประเทศอัดแน่น มากมายาทุกภูมิภาค และที่นั่นมีภูมิทัศน์สวยงาม ลึกซึ้ง โอ้- - ภูผาแห่งเธอ แน่นหนักภูมิลำเนาใจ