สิ่งไม่รู้

สิ่งไม่รู้

เหนี่ยวนำชีวิตยามค่ำ

ล่องลมเรไร

สีมืดซึ่งหาได้ปรุงแต่งให้หวาดระแวงไม่

สำหรับสิ่งไม่รู้

ลึกล้ำประกอบขึ้นกลางมืดมิด

กระจายงามยามแลเห็น

ด้วยใจท่วมท้นล้นใจ

และกลายเป็นสีทองตะวันออกรุ่งเช้า

ด้วยโปรยแสงสุกปลั่ง

เริงร่ายสว่างสำราญ