ฤดูฝนที่แปลกหน้า
ฤดูฝนที่แปลกหน้า
ถวิลหาฟ้าโปร่งของพรุ่งนี้
เมฆเทาทึมแม้นุ่มนวล
แต่ไม่รู้หรือว่า ฟ้า อ้าง ว้าง
โอ้...ใจเอย
ร่วงหล่นในค่ำคืนไหน
เหนือทุ่งฝันเงียบงัน
เบื้องหน้ายังโดดเดี่ยวแสนไกล
เหลียวแล ฟากฝั่งที่ไปไม่ถึง
ช้ำใจยอมรับ
Salvador Dali ช้ำใจยอมรับ ว่าโลกคลี่บานเข้าสู่ฤดูแล้ง ด้วยแห้งหมองหน่าย ประเทศไทยเล็กเล็กจะทุกข์และต้องทน แตกร้าว ในชุดร้อนอ้าวซ้ำยังรุ่ยร่ายรุงรัง กลางวันร้อนจัดอีกยาวไกล ก้อนหินร่ำไห้ เมฆที่ตกจากฟ้าตั้งแต่ฤดูหนาว เปือกตมน้ำตาไหลรินเฉพาะผู้รู้ทาง ส่วนใหญ่แปลกแยกอ่อนล้า โอ้ชาติ ย่ำย้ำอ่อนโรย โอ้โลก อ่อนแอ ร่วงติดโรค
Comments