พลเมืองขี้หึง

อาณาจักรบนฉัน

มีพลเมืองขี้หึงมากมาย

ยืนทะมึนรออยู่ตรงทางเข้า-ออก

นั่งชะเง้อเต็มขั้นบันไดเวลา

สอดรู้สอดเห็นจากช่องหน้าต่างดื้อรั้น

อันร้อนรน

เพื่อจะแผ่ออกอย่างสีแดงกระจ่างแจ้ง

ร่ำร้องทุกครั้ง

ที่มีโอกาส