เงาดาว
ใต้ร่มหมอกไม้
เงาดาวไม่อาจทอดทาบ
เงาจันทร์ปรายเพียงแผ่วผิว...
กรรซิบพราวสายลม บางครั้ง
โอ...อ้อมตักอุ่น
เธอเอย
ดวงตาฉ่ำเมรัยสีองุ่นแดง
ค่ำคืนฤาถอนคืน
ช้ำใจยอมรับ
Salvador Dali ช้ำใจยอมรับ ว่าโลกคลี่บานเข้าสู่ฤดูแล้ง ด้วยแห้งหมองหน่าย ประเทศไทยเล็กเล็กจะทุกข์และต้องทน แตกร้าว ในชุดร้อนอ้าวซ้ำยังรุ่ยร่ายรุงรัง กลางวันร้อนจัดอีกยาวไกล ก้อนหินร่ำไห้ เมฆที่ตกจากฟ้าตั้งแต่ฤดูหนาว เปือกตมน้ำตาไหลรินเฉพาะผู้รู้ทาง ส่วนใหญ่แปลกแยกอ่อนล้า โอ้ชาติ ย่ำย้ำอ่อนโรย โอ้โลก อ่อนแอ ร่วงติดโรค
Comments