ดาวตกกรีดแก้มฟ้า

บ้างซึ่ง... เสพโลกด้วยเปลวไฟแห่งความชั่วร้าย ตักต้มมหาสมุทร เติมพริกลมพายุ บีบคั้นก้อนเมฆ ฟาดกระเซ็นขอบฟ้า เพียงมื้อเที่ยงน้ำตาขั้วโลกก็ละลายเสียแล้ว ใบหน้าแห้งของผืนดินแดดเดียว ถูกจับทอดขณะไฟแรงจัด ความเจ็บปวดของต้นไม้ แตกกระจายในกองเพลิง ร่วงสู่อาหารว่างยามบ่าย พลบค่ำอันกระหายเร้นลับ ขอดเกล็ดดวงดาวจนเกลี้ยง ก่อนอาหารมื้อใหญ่ หั่นสับเทือกเขาในเงามืด ปิ้งย่างสำราญเริงเล่น ในเครื่องปรุงรสเอร็ดอร่อย แม้ขณะหลับ ยังเผาไหม้ความฝันจนดำมืด บ้างซึ่ง...

ค ว า ม รู้ สึ ก คือสิ่งใดแน่ หรือผลรวมของท้องฟ้าอารมณ์ทั้งหมด คือโตรกธารเศษส่วนซึ่งหารไม่ลงตัว และติดลบ คือแดดแรงแผดเผาอากาศ ซึ่งอย่างไรคล้ายเรียบอยู่เช่นนั้น คือแฝดเหมือนอันแตกต่างความหมาย ข้างนอก และ ข้างใน ทั้งหมด นั้นไม่หมด นั้นหนึบเหนียวคืบคลานในการไหล และฉับไวแทบไม่รู้

จันทร์หาย ดวงจันทร์ครึ่งซีกขวา โอ้...ครึ่งเดียวซึ่งอ้างว้าง เหลืองหม่น กลางแอ่งน้ำตาฟ้า

ถนน... .. . . ที่ทอดยาวนั้นน่ากลัว ย่อมมีจุดหมายอ้างว้าง ณ ที่ซึ่ง ห่าง ไกล นัก เวลาที่ความมืดไม่อาจซับน้ำตาได้ เหนือหลังคาแป้นเกล็ดเก่าเก่า สะท้านสั่นดังนกบาดเจ็บ พยายามโบกปีกบนคาคบความเศร้า จดรำลึกเสียงทอดถอนใจ กับตนเองอย่างอ่อนล้า เฝ้ารอ... .. . ถนนซึ่งยังพร่ามัว

ค่ำคืนหม่นหนาว ดาวเย็น คิดวนเวียนซ้ำสะท้อน ช้าช้าสั่นคลอน ดั่งอารมณ์ชรา . ... .

อยู่บ้าน กับผ้าม่านปลิวลม เมฆยิปซี หญ้าฤดูฝน หนังสือบนชั้น หม้อความฝันในครัว ได้ยินเสียงทอดยอดของเถาไม้เลื้อย

นามธรรมสีฟ้า ส่งภาษาสายตาดลแรงบันดาลใจ ในลำแสงของความมืด